Twitterminister

Voor mij is minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen de beste twitteraar die er is. Hij twittert frequent en consequent, neemt geen blad voor de mond, reageert open en direct op mede-twitteraars en weet toch de grenzen van privacy en vertrouwelijkheid te bewaken. Hij vertelt waar hij is, wat hij doet, zakelijk afgewisseld met een vrolijke noot, en weet in een paar woorden zijn politieke doelen en activiteiten te verkondigen. Ik volg hem vrijwel vanaf het begin van zijn twittercarrière en merk dat ik, of ik dat nu wil of niet, politiek positiever over hem ben gaan denken. Ik denk dat vooral zijn consistente communicatie indruk op mij maakt.

De kamervoorzitter moest wel wennen aan de twitterende minister. Verhagen houdt zich nog in: "alleen in vergaderpauzes of als het even tussendoor kan", zo stelt hij vandaag een bezorgde volgeling gerust. Toch zit hij de hele middag al weer te twitteren tijdens het kamerdebat.

"Debat met de kamer over het rapport in opdracht van de mensenrechtenraad over de vijandelijkheden in Gaza."

"Steun van kamer voor regeringsbeleid om via de mensenrechtenraad Israel en de Palestijnen aan te zetten zelf misdaden in Gaza te berechten."

"Aardig om tijdens een debat over het midden-oosten tegelijk tweets van @ECZP en @arjanelfassed te krijgen."

Met deze twitteraars ziet de minister tegelijk twee extremen op zijn scherm. Aan de ene kant René Henoch van de Evangelical Christian-Zionist Party, a new Dutch pro-Israel and Pro-Life political party, met de website http://eczp.blogspot.com/. "Henoch wandelde met God", staat er in de Bijbel en deze Henoch blijkt als twitteraar precies te weten wat God denkt. Aan de andere kant Arjan El Fassed, Nederlands-Palestijns schrijver en lobbyist, auteur van Niet iedereen kan stenen gooien en mede-oprichter van The Electronic Intifada. Beide zijden schuiven tijdens het debat digitaal bij de minister aan tafel.

Ook het cabaret heeft de twitterminister ontdekt en Verhagen kan er wel om lachen:

"LOL om http://twurl.nl/qsp238 [Koefnoen persiflage].
Alleen in limburg woon ik al 30 jaar niet meer."

Old soldiers

De vroegere premier van Israel Ariel Sharon wordt vandaag 80 jaar. Sinds januari 2006 is hij in coma.

De vroegere president Katsav wordt niet alsnog vervolgd wegens verkrachting. Het Israelische Hooggerechtshof accepteerde de schikking die de Officier van Justitie met hem trof. In de schikking verklaarde Katsav zich schuldig aan seksuele intimidatie en kwam de beschuldiging van verkrachting te vervallen. Slachtoffers hadden de schikking aangevochten voor het Hooggerechtshof. Ze zijn teleurgesteld in de uitspraak en vrouwenorganisatie kondigen demonstraties aan.

Bron: Jerusalem Online TV2 News

Zie Sharon in levensgevaar
Zie Katsav exit met links naar eerdere blogs.

Palestijn in Tel Aviv

Eén van de ontwerpers van het light rail project in Tel Aviv is de Palestijnse ingenieur Issa Zananiri. De zesentwintigjarige Issa, Arabisch voor Jezus, is een Palestijnse christen, geboren in het dorpje Beit Hanini net buiten Oost-Jeruzalem. Zananiri studeerde aan de Birzeit universiteit in Ramallah, slaagde met hoge cijfers en haalde vervolgens zijn doctorandustitel (master’s) in verkeerstechniek aan de Israelische technische universiteit Technion. Niet lang daarna vond hij werk bij één van Israels grootste stedebouwkundige bureaus Perlstein Galit, dat nu de opdracht heeft gekregen om het nieuwe light rail systeem van Tel Aviv te ontwerpen. Het project moet in 2012 klaar zijn. Zananiri heeft een Israelische identiteitskaart, maar niet de Israelische nationaliteit. “Hoewel ik Palestijn ben, werd ik zonder aarzeling aangenomen”, zegt hij. Het is ongebruikelijk dat Palestijnen in Tel Aviv werken, maar bij zijn Israelische collega’s was hij meteen welkom.

Bron: Karin Kloosterman, Palestinian Engineer Puts Tel Aviv on the Right Track, in: Middle East Times, 11.02.08. Karin Kloosterman is een Canadees-Israelische journalist. Hij woont in Tel Aviv. - Zie ook: Palestinian Connection, Palestinian Designs Tel Aviv Railway, in: Israel Today, 25.05.07

Perlstein Galit Ltd is een dochter van het Canadese Delcan. Het Nederlandse ingenieursbureau DHV heeft een belang van 40% in Delcan.

Twee geloven

Blinde haat tegen Joden is hardnekkig. Waakzaamheid is geboden. Maar het CIDI schiet mis met zijn kritiek op het Rotterdamse deelraadslid Hayat Benameur. In 'Raymann is laat' zei ze dat een Joodse man niet de man van haar dromen kan zijn. Dat is haar volste recht. Ze motiveert dit vanuit haar geloof, kiest ervoor met haar verstand, al kan ze zich voorstellen dat ze ooit voor de verleiding zou zwichten. Voor zover ik heb kunnen zien, laat ze zich niet haatdragend over Joden uit.

Veel gelovigen kiezen een partner binnen de eigen geloofsgroep. Dat is niet eens zo onverstandig, want je moet het samen eens worden over wat je ten diepste beweegt. "Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen", zegt een oud Nederlands spreekwoord. Het Jodendom is daar zelfs heel strikt in. De jonge Joodse CIDI-woordvoerder Nathan Bouscher wil dat misschien doorbreken, maar hoeft zich niet gechoqueerd te voelen als anderen nog niet zover zijn. Misschien kan een date tussen Nathan en Hayat de lucht klaren. Liever een blind date dan blind hate.

De Pers 15.10.07: PvdA-raadslid 'choqueert' joden en het CIDI
Hayat Benameur en Nathan Bouscher in video

Israel zwijgt over luchtaanval

In Zuid-Turkije zijn vlakbij de Syrische grens enkele brandstoftanks van de Israelische luchtmacht gevonden. Turkije eist van Israel een verklaring. Syrië meldde enkele dagen geleden dat Israelische vliegtuigen het Syrische luchtruim zijn binnengedrongen en bombardementen hebben uitgevoerd. De Israelische regering zwijgt hierover. De gevonden brandstoftanks ondersteunen de Syrische bewering. Een anonieme Israelische bron zegt dat Israel Syrische raketinstallaties van Russische makelij heeft uitgeschakeld.

Bron: Jerusalem Online Channel 2 TV News.

Brand in crematorium

Het enige crematorium in Israel is in brand gestoken nadat een ultra-orthodoxe krant de geheime locatie had bekend gemaakt. De Joodse wet verbiedt lijkverbranding.

Over het verbranden van crematoria zegt de Joodse wet niets.

Bron: Jerusalem Online Channel 2 TV News

Tisha Ba'av

Maandagavond begint het Joodse Tisha B’av, de Verwoesting van de Tempel, met vasten en het lezen van het boek Klaagliederen. Herdacht wordt hoe de tempel in Jeruzalem werd verwoest, omdat het volk de Tora vergat en geen aandacht schonk aan de arme en de vreemdeling. Rabbi Michael Lerner van de linkse Tikkun-organisatie (tikkun.org) in Amerika schrijft in zijn emailnieuwsbrief van 22 juli dat de belofte van het beloofde land voor Israel niet verbonden is met macht en kracht en een strategie van overheersing, maar met het gebod de vreemdeling lief te hebben. In zijn visie is deze belofte vandaag de dag verbonden aan verzoening met de Palestijnen.

Ramp

Het Israelische ministerie van Onderwijs heeft zondag een schoolboek goedgekeurd, waarin de Israelische onafhankelijkheidsoorlog een “ramp” voor de Arabische bevolking wordt genoemd. Het schoolboek ‘Samen leven in Israel’ is bestemd voor Arabische kinderen van rond de acht jaar. Ramp of catastrofe is de gebruikelijke Arabische aanduiding voor de Israelische onafhankelijkheid in 1948. In het schoolboek wordt gesteld dat “sommige Arabische inwoners werden gedwongen hun huis te verlaten” en “sommigen werden vluchteling in de naburige Arabische landen”.

Onderwijsminister Yuli Tamir, oprichtster van de Vrede Nu beweging, vindt dat het boek een evenwichtig beeld geeft. De rechtse politicus Zevulun Orlev daarentegen noemt het een anti-zionistisch boek, dat ontkent dat Israel een Joodse staat is. Hij wil dat de minister aftreedt. De vroegere Likoed-minister van Onderwijs Livnat meent dat als je scholieren leert dat Joden Arabieren hebben verbannen en dat de stichting van Israel voor hen een ramp was, zij worden aangezet tot gewapende strijd tegen de staat. Hij vreest dat Israel met genereuze steun van het onderwijssysteem eigenhandig een vijfde colonne laat ontstaan.

Het verhaal van de Arabische vluchtelingenstroom in de tijd tussen het VN-verdelingsplan in 1947 en de wapenstilstand in 1949 heeft twee kanten. Een deel van de Arabische bevolking werd met geweld door de Joodse milities verdreven en eigendommen werden in beslag genomen. Tegelijk riepen de Arabische landen de Arabieren in Palestina op hun huizen te verlaten om een snelle Arabische overwinning mogelijk te maken. Nadat de Arabieren werden verslagen, bleven de vluchtelingen wonen in door de VN beheerde vluchtelingensteden.

Ruim een miljoen Arabieren zijn Israelisch staatsburger. Doordat het een snel groeiende bevolkings­groep is, neemt in Israel de vrees voor een Arabische overheersing en vijfde colonne toe. Juist daardoor groeit echter ook bij rechts de steun voor een eigen Arabisch-Palestijnse staat naast Israel.

Bron: 'In Arabic Textbook, Israel Calls '48 War Catastrophe for Arabs', New York Times, 23.01.07

Kans op aardbeving

Onderzoekers van de Ben Goerion Universiteit in Tel Aviv voorspellen dat Israel de komende jaren kan worden getroffen door een zware aardbeving. De laatste aardbeving was tachtig jaar geleden op 11 juli 1927 (Dode Zee, 300 doden). Eerdere aardbevingen waren in 1837 (Safed, 5000 doden) en 1759. De regering heeft een commissie ingesteld die de bevolking moet informeren hoe men zich op een aardbeving kan voorbereiden.

Journalist vrijgelaten

De Britse journalist Alan Johnston is na bijna vier maanden in Gaza door zijn ontvoerders vrijgelaten. Op CNN was te zien hoe de Britse reporter met een Hamas-escorte in een auto wegreed bij het kantoor van ex-premier Haniyeh. Dit meldt NOS Teletekst.

Peres president

Nobelprijswinnaar Shimon Peres (83) is woensdag door de Knesset gekozen tot president van Israel. Het presidentschap is vooral een ceremoniële functie. Oud-labourleider Peres stapte vorig jaar over naar Kadima, de nieuwe partij van Ariel Sharon. Peres' ambtsvoorganger Katsav verdween begin dit jaar roemloos van het toneel, nadat hij beschuldigd werd van seksueel misbruik.

Zie ook weblog Katsav exit, 24.01.07

Pésach (5)

Het verbaast me dat restaurants in Israel in de paasweek geen alternatieve kaart voorhanden hebben. Toen ik van de week in Eilat een groentenomlet van de kaart bestelde, moest de serveerster gaan vragen of dat wel kosjer was. De eigenaar kwam er bij om te zeggen dat dit geen probleem was. Wat het probleem had kunnen zijn, werd mij niet duidelijk. Vervolgens kreeg ik bij het menu tot mijn verbazing gewoon brood en geen matzes.

Gisterenavond bekeek ik in Tel Aviv de kaart bij de ingang van een restaurant om te zien of er iets van mijn gading bij was. Meteen kwam een serveerster naar mij toe om uit te leggen wat er deze week van de kaart is afgevoerd dan wel aan toegevoegd. Ik begreep er weinig van. Vervolgens noemde ze mij een lange rij dode beesten, wat mij als halfslachtige vegetariër deed besluiten snel weer door te lopen. Niet kosjer genoeg voor mij...

Jaren geleden bestelde ik in Jeruzalem eens een glas melk bij een maaltijd met vlees. Ik zie nog de schok op het gezicht van de serveerster, al kreeg ik wat ik wou. Pas veel later drong tot mij door dat in de kosjer keuken melk (leven) beslist niet samen gaat met vlees (dood).

Vanmorgen las ik onder de veelzeggende kop "Pésach menu's: geloofsdaad of dwangneurose?" een artikel in de Jerusalem Post, dat mij de kwestie van de groentenomelet enigszins deed begrijpen. In het artikel wordt een hele rij rabbi's opgevoerd over de vraag of 'kitnyot' bij Pésach moeten worden toegestaan. Kitnyot zijn 'groenten' als rijst, pinda's, humus en tofu. Ashkenazische ('Duitse') Joden eten met Pasen geen kitnyot, Sefardische ('Spaanse') Joden wel. Kan dit niet worden gelijk getrokken?

De intocht van Joden uit de hele wereld heeft een kakafonie aan riten en gebruiken naar Israel gebracht. "Hoe kan een volk dat zo versplinterd is, er in slagen één natie te vormen?", vraagt een rabbi zich af. Hij ziet de discussie over de kitnyot slechts als een symptoom van een diepe malaise. "Veel orthodoxe Joden leven nog als in de diaspora. Ze weigeren zich te herdefiniëren als burgers van het Land Israel".

Er zat dus veel meer in mijn groentenomlet dan ik dacht.

Pesach (4)

Bij de ingangen van het plein voor de Klaagmuur staan borden waarop gevraagd wordt de sabbat en heilige dagen te respecteren. Wat en wanneer, daar moest je tot voor kort zelf achterkomen. Velen weten wel dat zaterdag de sabbat is, maar vergeten dat deze vrijdagavond bij het invallen van de duisternis begint. Zaterdagavond is de sabbat weer voorbij en breekt in Jeruzalem Saturday Night Fever aan als in elke andere moderne stad. En wanneer vallen de Joodse feestdagen? Wat mag dan wel en wat niet? Niet fotograferen, kon ik zelf nog wel bedenken. En roken doe ik nooit. Maar toen ik eens rustig op de sabbat een ansichtkaart zat te schrijven, kwam meteen de 'religieuze politie' tierend op mij af. O ja, niet schrijven op de sabbat.

Dit jaar zijn er voor het eerst borden bijgeplaatst, waarop vanwege Pesach het fotograferen, filmen, bellen, roken en schrijven duidelijk verboden worden verklaard. U bent gewaarschuwd. Een man in een shabby spijkerbroek, pistool onder de riem, loopt driftig heen en weer om zondigende toeristen op hun plicht te wijzen. Hij heeft het er maar druk mee.

Op een afstand blijf ik de man een tijdlang met mijn ogen volgen. Aan zijn dribbel zie ik wanneer hij beet heeft. Het lijkt me een mooi thema voor een documentaire. Volg de man een dag lang met een camera, terwijl hij filmers wegjaagt. Ik zit te wachten tot hij zijn pistool onder zijn broeksriem vandaan haalt en een roker neerschiet: "roken is dodelijk". Een man rookt en belt tegelijk: "grijp hem!" Soms mist hij er een paar en ik heb de neiging om hem te gaan helpen. Shame on you! Smile & shoot! Het lijkt me heerlijk om in naam van God op zo'n heilige dag te schelden op zondaars en toeristen, vooral de combinatie van beide, en op taxichauffeurs die deze arme zondaars afzetten bij de Heilige Stad.

Ik kijk om mij heen en vraag mij af wat er nog meer verboden is, of als 't wel mocht, niet zou mogen mogen. Het wegjagen van de duiven, met je handen in de zakken staan, shabby spijkerbroeken, het bezoeken van de Klaagmuur zonder jezelf te vereeuwigen.

Maar als de relipol even uit het zicht is verdwenen voor zijn aardse behoefte, zie ik dat zijn heilige taak onbegonnen werk is. Er staan al weer tientallen mensen te filmen en te fotograferen. Ze staan er gewoon bij te lachen! Ik besef dat de wereld reddeloos verloren is en spoedig ten onder zal gaan.

Gelukkig hebben we de foto's nog.

Pesach (3)

Bij aankomst op Ben Gurion Airport, 3 april om half vier in de nacht, vertelt de douane mij dat er de hele dag geen bussen rijden vanwege Pésach. Er gaat ook geen sharut (groepstaxi). De sharuts naar Jeruzalem rijden wel. Het kost 29 shekel (ongeveer 6 euro) naar het centrale busstation of 45 shekel voor vervoer tot de voordeur. Ik besluit naar het busstation in Jeruzalem te gaan en zeg dat tegen de vrouw die de boel staat te regelen. Even later komt er een man langs die vraagt waar ik heen wil. "Busstation, or where ever", zeg ik (Fout 1). "Jaffa Gate?", vraagt de man. "That's okay by me", het maakt mij niet zoveel uit, als dat makkelijker is (Fout 2). Na een minuut of veertig is het busje vol, een jonge chauffeur stapt in en zonder iets te zeggen of te vragen, scheurt hij door de heuvels naar Jeruzalem. Het busstation is aan de rand van de stad, maar ik zie dat we aan deze wijk voorbij rijden, waarschijnlijk omdat het busstation vandaag gesloten is. De eerste stop is bij de YMCA. Een vrouw achterin schrikt wakker: "Is this the Why?" - "This is the Why!", roep ik naar achteren, alsof ik het antwoord op alle levensvragen ken: waarheen (Jeruzalem), waarvoor (zoveel shekels) en waarom (eindelijk rust). De chauffeur haalt haar koffer uit de bagageruimte. Als hij weer instapt, vraag ik: "What is your central stop? Jaffa Gate?" (Fout 3). Nu begint hij bestemmingen te inventariseren en als ik de enige ben die bij Jaffa Gate uitstapt, begin ik argwaan te krijgen. "It's 29 shekel", zeg ik nadrukkelijk, terwijl ik mijn portemonnee pak. - "No, 45 shekel" - "No, 29", zeg ik. Maar hij houdt voet bij stuk. Ik besef nu dat ik voor mijn fouten moet boeten: ik heb weliswaar nooit om Jaffa Gate gevraagd, maar moet betalen voor mijn toegeeflijkheid. Ik zet me schrap en naar plaatselijk gebruik val ik woedend tegen hem uit en doe een paar stappen bij hem vandaan. Hij blijft volhouden: "29 shekel is only for the busstation", zegt hij. "Then bring me to the busstation!", roep ik woedend en ik stap weer in, mij verontschuldigend bij de andere passagiers.

Ook de chauffeur stapt nu zwijgend in. Beiden beseffen we dat we het ritueel nu moeten volbrengen. Inwendig moet ik lachen. Het is vijf uur in de ochtend, ik heb alle tijd en kan toch nergens heen. Waarschijnlijk zal ik uiteindelijk toch naar de Oude Stad gaan, waar de meeste hostels zijn, maar ik heb nog geen plan. Tussen het bustation en de Jaffapoort van de Oude Stad ligt een rechte weg van een paar kilometer, misschien een uurtje lopen. Deze Jaffa Road is de oude invalsweg vanuit Jaffa / Tel Aviv.

De chauffeur rijdt nu straatje in, straatje uit om alle passagiers weg te brengen. Daarna rijdt hij zwijgzaam de stad uit, de ene na de andere autoweg. Even ben ik bang dat hij me mee terug neemt naar Tel Aviv of ergens buiten de stad afzet. Maar hij rijdt keurig om de stad heen en brengt me naar het busstation. Ik geef hem 100 shekel en vraag 70 terug. Hij bedankt me vriendelijk voor de shekel fooi.

Terwijl ik langs de Jaffa Road loop, beginnen ineens de vogels te fluiten in het donker. Als ik weer bij de Jaffa Gate aankom, is het licht.

Pesach (2)

De avond in Eilat was zwoel en het is al heet als ik om een uur of negen opsta. Ik wil een continental breakfast nemen - broodjes met jam en kaas - in de tuin van de hostel. Maar vanwege Pésach is er geen gist in huis en worden er in plaats van broodjes matzes geserveerd, ongezuurde broden. Eigenlijk crackers dus. Best lekker, maar niet erg voedzaam. Doe dan maar het complete Israelisch ontbijt. Dat is 'continental' plus champignon-omelet en salade. Zo smaken de matzes heerlijk.

Pesach (1)

In Israel vier ik, één met het Joodse volk, op traditionele wijze Pésach: aan het strand van Eilat.

De hostels zijn overvol, het is de vraag of ik een bed kan vinden. Als ik ze allemaal heb gehad (een stuk of tien bij elkaar in één wijk) en terugkom bij de eerste, heeft daar gelukkig net een annulering plaatsgevonden.

Mijn kamergenoot is een Israeli en hij begint hard te lachen als hij hoort dat ik als buitenlander voor de lol naar Israel kom. "You like Israel!?" Of dat zo erg is, vraag ik. "No, just funny!"

Ik vertel hem dat ik hier vaker kom en dat mijn vrienden al zitten te wachten op mijn verhalen. "So tell your friends that you slept with a dentist", zegt hij lachend. "Well...", zeg ik, "I am not afraid of terrorists, but I am afraid of dentists!"

Katsav exit

President Katsav van Israel heeft de Knesset gevraagd hem tijdelijk verlof te verlenen. Het Openbaar Ministerie heeft meegedeeld dat er voldoende bewijs is tegen de president om hem aan te klagen wegens seksuele intimidatie en verkrachting. Katsav ontkent alle beschuldigingen. De Israelische premier Olmert heeft hem gevraagd om af te treden.

Zie ook mijn eerdere weblogs:
21.08.06 President in het nauw
14.09.06 Israelische president even weg
19.10.06 Israel in ban van seks en bom

Sharon achteruit

De toestand van Ariel Sharon verslechtert. Dit melden de Israelische media. De vroegere minister-president ligt sinds januari in coma na een hersenbloeding. Sinds een half jaar wordt hij verpleegd in de stad Sheba. Vrijdag 3 november is hij opnieuw naar de intensive care overgebracht vanwege een infectie die invloed heeft op zijn hart.

Bronnen: Channel 2 TV News, Haaretz.

Israel in ban van seks + bom

Israel raakt steeds meer in de ban van het al maanden slepende seksschandaal rond president Katsav. Hij zou medewerksters hebben gedwongen tot seks. Justitie zegt voldoende bewijzen te hebben om hem aan te klagen. De president ontkent en zegt dat hij "de waarheid kent" en daarom kan aanblijven. Wel bleef hij afgelopen week onder grote druk weg bij de opening van het parlementaire jaar. Een paar weken geleden verdween hij zelfs een dagje uit het ambt om niet de nieuwe voorzitter van de Hoge Raad te hoeven beëdigen. De ministers spreken al openlijk over zijn opvolging. Premier Olmert vindt dat de volgende president geen politicus moet zijn. Maar minister Peres vindt dat hij geschikt is om president te worden, ook al is hij politicus. De Russische president Poetin begon zijn officiële bezoek aan Israel gisteren met een ondiplomatieke opmerking: "zeg uw president dat wij nooit gedacht hadden dat hij iemand is die met tien vrouwen rondloopt".

Het gesprek ging niet alleen maar over de seksuele uitspattingen van de president, maar vooral over de nucleaire dreiging van Iran. "Koste wat kost moet voorkomen worden dat Iran een nucleaire staat wordt", zei premier Olmert na afloop. Ik ben dat met hem eens en maak mij grote zorgen om Iran. Toch heeft het iets ongeloofwaardigs uit de mond van twee atoomstaten. Israel is één van de weinige staten in de wereld die niet deelneemt aan het non-proliferatieverdrag. Dat zou wel moeten.

Bron berichtgeving Jerusalem Online Channel 2 TV News, 18.10.06

Israelische president even weg

Een commissie van het Israelische parlement de Knesseth heeft ingestemd met een officieel verlof van de Israelische president Katsav wegens "tijdelijke onbekwaamheid". Het verlof duurt zestien uren op 14 september van acht uur 's morgens tot middernacht. De taken van de president worden deze dag overgenomen door de voorzitter van het parlement. Zo is de van ontucht beschuldigde president Katsav even buiten beeld als vandaag een nieuwe voorzitter van de Hoge Raad wordt ingezworen onder leiding van de tijdelijke staatspresident.

Katsav wordt beschuldigd van seksuele contacten met enkele van zijn medewerksters (weblog President in het nauw, 21.08.06). Hij is inmiddels vijf keer verhoord door de politie en zeven vrouwen hebben tegen hem getuigd. Inmiddels wordt hij ook beschuldigd van afluisterpraktijken.

Bron: Channel Two TV News, Jerusalem, 14.09.06

Laatste ambassadeur uit Jeruzalem

El Salvador gaat zijn ambassade uit Jeruzalem verhuizen naar Tel Aviv. Het was het laatste land ter wereld dat zijn diplomatieke vertegenwoordiging nog in Jeruzalem gevestigd had, zo meldt Channel Two TV News (Jerusalem Online). Jeruzalem is als hoofdstad van Israel omstreden door de annexatie van Oost-Jeruzalem en het conflict over de grensafscheiding.

President in het nauw

De Israelische president Katsav wordt ervan beschuldigd met twee vrouwen van zijn kantoor een seksuele relatie te hebben gehad. Het onderzoek tegen de president loopt al langere tijd. De president is nu opgeroepen zich bij de politie te melden. Men verwacht dat de president zal moeten aftreden. Een woordvoerder van de president wijst er echter op dat Katsav zelf opdracht heeft gegeven tot het onderzoek en dat hij zijn onschuld zal kunnen bewijzen.

Bron: Channel Two TV News, Jerusalem, 21.08.06

Nederzettingendatabank

De Foundation for Middle East Peace heeft onderzocht in hoeverre woningen van de Israelische nederzettingen in de bezette gebieden bij een Israelische terugtrekking geschikt zijn voor gebruik door de Palestijnen. Hiervoor is een uitgebreide databank met gegevens over de nederzettingen opgezet. Er zijn acht scenario’s voor een Israelische terugtrekking beschreven en in kaart gebracht.

Zie: Settlement Database and Suitability Assessment

Machtstrijd in Palestina

De Palestijnse president Abbas heeft de Hamas-partij een ultimatum gesteld. Hij vraagt Hamas binnen tien dagen een plan te accepteren, waarin de grenzen van 1967 worden erkend. Zo niet, dan wil hij deze kwestie in een referendum voorleggen aan de Palestijnse bevolking. Dit meldt Jerusalem Online Channel 2 TV News.

Hamas weigert Israel te erkennen, maar handhaaft wel een langdurig bestand. De afgelopen dagen is het in Gaza tot vuurgevechten gekomen tussen Hamas (regering, parlement) en Fatach (Palestijnse Autoriteit, president).

Palestijnse leiders in Israelische gevangenschap hebben onlangs een plan opgesteld. Er zou een regering van nationale eenheid moeten komen, waarin alle Palestijnse groepen zijn vertegenwoordigd. De Palestijnse staat zou de Westelijke Jordaanoever en Gaza moeten omvatten met Jeruzalem als hoofdstad.

Jerusalem Online Channel 2 TV News.

Nieuwe regering Israel

Donderdag 4 mei wordt de nieuwe regering van Israel beëdigd. Het wordt een coalitie van Kadima (centrum), Arbeidspartij (centrumlinks), Shas (orthodox) en Gepensioneerdenpartij. Sharon’s opvolger Ehud Olmert (Kadima) blijft premier en Tzipi Livni minister van Buitenlandse Zaken. Shimon Peres wordt minister voor de ontwikkeling van de Negev-woestijn.

Israelische satelliet

Vorige week is vanaf de Russische ruimtebasis Svobodny een Israelische spionagesatelliet gelanceerd. Israel heeft nu drie spionage-satellieten in de ruimte. Hiermee kan het hele Midden-Oosten in de gaten worden gehouden, met name de Iraanse nucleaire faciliteiten.

Bron: World Tribune, 27.04.06: Russian rocket launches Israeli dual-use spy satellite over Iran

Joodse traditie

Vandaag, 14 Adar 5766, is het joodse Purim (Lotenfeest), een luidruchtig en opwindend feest waarin de redding van het joodse volk in ballingschap wordt gevierd, naar het bijbelboek Esther.

Vanmorgen ontving ik een emailnieuwsbrief van rabbi Lerner van de joodse gemeenschap Beyt Tikkun in California met een overlijdensbericht van één van de leden van de gemeenschap. De rabbi licht in zijn brief de joodse rouwvoorschriften toe. De shiva, een periode van zeven dagen rouw, is er volgens de rabbi op gericht de rouwenden volledig in hun verdriet onder te dompelen en hen niet af te leiden met gemeenplaatsen als “alles komt goed”. Troosten doe je alleen door je aanwezigheid. De rouwenden worden niet gegroet en hen wordt niet gevraagd hoe het met ze gaat, waardoor ze zich verplicht zouden voelen te zeggen dat het goed gaat of de bezoekers te bedanken voor hun troostende woorden. De aanwezigen moeten niet proberen van gespreksonderwerp te veranderen, maar uitsluitend focussen op het leven en dood van de overledene. Bezoekers brengen eten mee, zodat de rouwenden zich hier niet om hoeven te bekommeren. De directe nabestaanden zeggen nog elf maanden lang het Kaddish-gebed en de overledene wordt herdacht op de jaarlijkse sterfdag (Yahrzeit).

Bron: rabbi Lerner, Perry Loel Died at Home this Morning, in: emailnewsletter Beyt Tikkun (A Jewish Renewal Synagogue), 14.03.06.

Sharon in levensgevaar

Premier Sharon van Israel ondergaat een spoedoperatie. De kans dat hij het redt is klein, zeggen bronnen in het ziekenhuis. De toestand van Sharon is de laatste uren snel verslechterd. Dit meldt NOS Teletekst, zaterdag 11 februari rond 11 uur.

Begin dit jaar kreeg Sharon voor de tweede keer een hersenbloeding en raakte hij in coma. Pogingen om hem daar uit te ontwaken, zijn niet gelukt. Wel bleef zijn toestand tot nu toe stabiel.

Zie ook mijn weblog van 8 januari 2006:
Morgen in Jeruzalem

Sharon niet meer in levensgevaar
NOS Teletekst 11.02.06, 16:44. De Israelische premier Sharon is niet meer in direct levensgevaar. Dat heeft de directeur van het Hadassah-ziekenhuis gezegd. Eerder gingen artsen ervan uit dat hij het einde van de dag niet zou halen. Sharons toestand is nu weer stabiel, maar hij ligt nog steeds in coma.

Morgen in Jeruzalem

In Jeruzalem wordt een oude man wakker gemaakt.
De dagenlange genadige waas wordt van hem weggenomen.
De hele wereld weet het, alleen hijzelf nog niet.

Pas als hij wakker wordt, kan hij weten wat er is en dat iedereen dat weet. Maar niemand weet hoe het met hem is, totdat hij wakker wordt.

Wat heeft hij verloren, als hij wordt gewekt?
Zijn spreken, zijn verstand, zijn leven?

Een machtig man wordt morgen machteloos wakker.
Zal hij weten wie hij is?

Ik weet het niet.

Koning Abdullah en de rabbi’s

Op de website van het Pew Forum on Religion and Public Life zag ik een artikel uit de Weekly Standard (Washington) van 24 september. Het artikel beschrijft het bezoek van de 43-jarige koning Abdullah van Jordanië aan Washington. In het Ritz-hotel sprak de Jordaanse koning, zelf een soennitische moslim, tot een groep Amerikaanse rabbi’s. Na afloop kreeg hij een staande ovatie.
“Moslims van elke tak van de Islam”, zei de koning, “kunnen nu zonder twijfel of aarzeling stellen dat een fatwa die oproept tot het doden van onschuldige burgers – van welke nationaliteit of religie dan ook, Moslim of Jood, Arabier of Israeli – een schending is van de meest fundamentele principes van de Islam”. Abdullah veroordeelde de Irakese opstandeling Abu Musab al Zarqawi en Osama bin Laden bij name.

De auteur van het artikel wijst er op dat voor de inval in Irak voorspeld werd, dat een Irak-oorlog de Arabische straat in vlam zou zetten, de buurlanden zou stabiliseren en dat de Amerika-vriendelijke Arabische regeringen zich van de VS zouden distantiëren. Die voorspelling is niet uitgekomen.

Bronnen: Pew Forum, 27.09.05; Weekly Standard Vol. 011, Issue 03, 24.09.05: King Abdullah and the Rabbis, Bringing the "Amman Message" to Washington, by Stephen F. Hayes.

Wiesenthal overleden

Vannacht is op 96-jarige leeftijd in Wenen 'nazi-jager' Simon Wiesenthal (96) overleden.

Auto's voor Palestijnse politie

De Palestijnse nationale veiligheidsdienst die verantwoordelijk is voor het handhaven van de orde en veiligheid in door Israel ontruimde gebieden heeft behoefte aan tenten, ambulances, terreinwagens en communicatieapparatuur. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken stelt een half miljoen euro beschikbaar voor de aanschaf van vijftig terreinwagens. Dit meldt het ministerie vandaag in een persbericht.

Gematigde krachten

In het Nederlands Dagblad vandaag twee interessante interviews van correspondent Alfred Muller met een Israelische minister en een Palestijnse onderhandelingsleider.

Een interview met de Israelische justitieminister Tsipi Livni. Zij is verantwoordelijk voor het uit hun huizen halen van Joden in de Gaza. Zij geeft aan dat na de Arbeiderspartij nu ook de Likoedpartij de tweestatenoplossing accepteert. Dit is de enige manier om er voor te zorgen dat Israel een Joodse en democratische staat blijft. In één gemengde staat zouden de Joden al snel in de minderheid zijn.

Het andere interview is met de Palestijnse onderhandelingsleider Saeb Erekat. Hij vindt dat Israel nu snel mee moet meewerken aan een definitieve regeling voor een Palestijnse staat. De gematigde Palestijnse krachten kunnen zich niet handhaven als er geen onderhandelingsresultaat is. Israel moet stoppen met eenzijdige stappen en voldongen feiten. "Wij willen niet dat de Palestijnse extremisten in Gaza opstaan en zeggen: Dit is het gevolg van zelfmoordaanslagen en Qassamraketten. Alsjeblieft, maakt dit een resultaat van de onderhandelingen met mij."

Interviews in Nederlands Dagblad 16.08.2005:
Israelische minister Tsipi Livni (Justitie en Immigratie)
Palestijnse onderhandelingsleider Saeb Erekat

Tisja Be’Av

Vandaag, 14 augustus, is het voor de Joden de negende van de maand Av, Tisja Be’Av. Het is de laatste en belangrijkste dag van een drie weken durende rouw- en vastentijd. Men zit op de grond of op lage stoelen en leest klaagzangen in de sjoel (synagoge). De mannen hebben zich acht dagen niet geschoren.

In het Nederlands staat deze gedenkdag bekend als de Verwoesting van de Tempel. Volgens de overlevering vonden meer tragische gebeurtenissen plaats op de negende Av. (1) De uit de slavernij van Egypte bevrijdde Israelieten mochten het beloofde land niet in, nadat ze tegen Mozes in opstand kwamen en terug wilden naar Egypte, omdat verkenners beweerden dat ze tegen een onoverwinnelijke vijand moesten vechten (Numeri 13-14). (2, 3) De verwoesting van de Eerste (586 vChr) en de Tweede Tempel (70 nChr). (4) De val van het versterkte fort Betar (135 nChr) tijdens de opstand van Bar Kochba tegen de Romeinen. (5) Een jaar na de val van Betar werd het tempelterrein omgeploegd. (6) In 1492 vaardigde Koning Ferdinand van Spanje een decreet uit met 9 Av als laatste dag waarop een Jood zich nog op Spaanse bodem mocht bevinden.

De Israelische regering heeft de ontruiming van de Gazastrook uitgesteld tot na 9 Av om de vastenperiode te ontzien. Maar daardoor is Tisja Be'Av opnieuw een dag waarop Joden land moeten verlaten. Voor orthodoxen krijgt dit daardoor een extra religieuze lading. Sharon wordt dan ook als een verrader gezien, die het beloofde land opgeeft en overlevert aan de vijand. De Gaza valt overigens buiten de grenzen van het bijbelse Israel en komt ongeveer overeen met Filistea, het land van de Filistijnen of Palestijnen.

Diverse Engelstalige links: Tisha B'Av

Evacuatieorder Gaza

Israelische bewoners van de Gazastrook moeten hun huizen voor 14 augustus middernacht verlaten hebben, anders zijn ze illegaal. Dit staat in een brief die zij hebben ontvangen van het Israelische leger. Maandagochtend 15 augustus zullen Israelische veiligheidstroepen aan de deur verschijnen. Bewoners die dan nog niet vertrokken zijn, ontvangen een evacuatieorder en krijgen nog tot 16 augustus middernacht de tijd om te vertrekken. Zij krijgen daarbij hulp van soldaten en door het leger opgetrommelde verhuisbedrijven. Het leger zal dan nog proberen alle persoonlijke bezittingen te verhuizen, hoeveel vrachtwagens daar ook voor nodig zijn. Vanaf 17 augustus mag niemand meer terugkeren naar zijn huis. Wie dan nog niet verhuisd is, krijgt geen hulp meer bij het inpakken en loopt het risico zijn spullen kwijt te raken. Men mag dan ook niet meer met de eigen auto vertrekken.
De leeggekomen huizen worden door het leger vernietigd.

Bron: Disengagement Watch Haaretz, 09.08.05

Disengagement Watch

Disengagement Watch. Nee, niet een horloge cadeau als je je verloving verbreekt. Maar een website waarop het nieuws over de ontruiming (disengagement) van de Gaza te volgen is. De Gaza is inmiddels hermetisch afgesloten door het Israelische leger. Israel begint in augustus met de ontruiming van de Joodse nederzettingen in Gaza. Een cruciale fase in de geschiedenis van Israel en Palestina. De Engelstalige website is van het Israelische dagblad HaAretz.

Lees verder Read on

Gaza afgesloten

Israel heeft woensdag 13 juli de Gazastrook volgens plan tot verboden militair gebied verklaard. Dit is gedaan om sympathisanten van de joodse kolonisten te weren. Over enkele weken begint het Israelische leger met de ontruiming van de joodse nederzettingen in de Gaza. Er wordt veel en deels gewelddadig verzet verwacht. Op verschillende plaatsen in het land hebben demonstranten wegblokkades opgericht. De afsluiting van de Gaza is voor sommige kolonisten het teken vreedzaam te vertrekken nu ze zien dat hun lot definitief beslecht is. Er zijn ook joodse kolonisten die liever blijven onder Palestijns bestuur dan te vertrekken. Een meerderheid van de Isaeli's steunt de ontruimingsplannen van Sharon. Regering, parlement en rechters hebben met de plannen ingestemd. Het leger heeft zich maandenlang mentaal en organisatorisch voorbereid. Het zonodig met geweld verwijderen van joden uit hun woningen ligt natuurlijk erg gevoelig. Een aantal militairen heeft dienst geweigerd. Onder de rabbijnen zijn er die oproepen om vreedzaam mee te werken aan de ontruiming, anderen hebben opgeroepen medewerking te weigeren of zelfs tot geweldadig verzet.
In overleg met de Palestijnse Autoriteit is besloten de leegkomende huizen af te breken. Vele tonnen puin zal met vrachtwagens worden afgevoerd en waarschijnlijk in de Sinai-woestijn gedumpt.
De ontruiming van de Gaza-nederzettingen is een belangrijke testcase voor het verdere vredesproces.

Grootste groep joden in Israel

Israel herbergt vanaf volgend jaar naar verwachting voor het eerst de grootste joodse gemeenschap ter wereld. Op dit moment wonen er 5,24 miljoen joden in Israel en 5,28 miljoen in de VS, maar de groei in Israel is groter.

In het gehele gebied van Israel en Palestina is het geboortecijfer van de Arabische bevolking groter. De Arabieren zullen daar waarschijnlijk vanaf 2010 de meerderheid vormen.

Bron: Reuter, ANP, Reformatorisch Dagblad

Commentaar in forum

Lees verder Read on

A World Without Israel

Foreign Policy, jan/feb 2005 (digital). Cover story (p36-42) by Josef Joffe. Imagine that Israel never existed. Would the economic malaise that drives angry young men to become suicide bombers vanish? Would the Palestinians have an independent state? Would the United States find itself beloved throughout the Muslim world? Wishful thinking. Far from creating tensions, Israel's existence actually contains more problems than it creates. > In Stylo's Shop

Lees verder Read on

Israel en het Europese Parlement

De ‘war over values’ in Amerika wordt nauwlettend gevolgd in Israel. Maar eenzelfde ‘waardenoorlog’ in Europa krijgt in Israel nauwelijks aandacht, schrijft Adar Primor in de Haaretz van 15 november. Terwijl in Amerika de neocon’s hebben gewonnen, hebben hun Europese broeders, de theocon’s of theologisch conservatieven, het pleit verloren. Het Europese Parlement stuurde de Italiaanse politicus Rocco Buttiglione vanwege zijn conservatieve opvattingen over homoseksualiteit en het gezin naar huis. Het parlement won daarmee aan kracht tegenover de door de nationale regeringen samengestelde Europese Commissie. (...)
Hoe sterker het Europese Parlement hoe sterker de inbreng van de Europese publieke opinie. En zoals we weten, merkt Adar Primor tenslotte op, de Europese publieke opinie heeft een zwak voor de Palestijnse zaak. (Lees verder)

Lezersreacties: "Het is in elke parlementaire geschiedenis te zien dat een parlement z'n positie moet bevechten." (Lees verder)

Lees verder Read on